باباجون...

دیشب خوابتو دیدم...انگار جوون شده بودی...سرحال و سرزنده...جلوی خونه وایساده بودی...جلوی خونه..خونه ی خاطره ها....

این خاطره، قشنگترین و زیباترین و دردناک ترین اتفاق این دنیاس...

گریه می کنی واسه روزهایی که می خندیدی و می خندی واسه روزهایی که گریه می کردی....

یادته بهم می گفتی بانو...

یادته چه قدر دوستم داشتی...

امروز از صبح به یادتم اما نه...

" یادت نمی کنم همه ی عمر زان که یاد .....آن کس کند که دلبرش از یاد رفته است."

در آغوش خدا باش....